LETNI makaron

Jest ciepło, dla jednych to czysta rozkosz dla innych przekleństwo. Jeść chce się średnio, najchętniej w cieniu i w temperaturze co najwyżej pokojowej. Chłodniki, sałaty i przekąski to najchętniej spożywane dania, nie wspominając oczywiście o lodach, sorbetach i koktajlach. Znam takich co z okazji przekroczenia przez słupek rtęci magicznej granicy 30 st. C dali by się za hibernować w zamrażalniku. Co dziwne tą temperaturę świetnie znoszą komary, a mój wczorajszy spacer po lesie zakończył się plagą bąbli rozmaitej wielości i w przedziwnych miejscach. Letni makaron jest letni, z domowym pietruszkowo-oliwkowym pesto i świeżymi warzywami. Serwowany w afrykańskiej misce, która w końcu doczekała się debiutu.  W towarzystwie Courtney Love, która była jedną z bohaterek mojego cyklu Idolki. Courtney jako gwiazda feministycznego grania była dla niektórych boginią, choć ja ją tylko lubiłam słuchać,  moja przyjaciółka do dziś jest wierną fanką jej stylu i ciętego języka. Mnie ujęła stwierdzeniem, że "tylko idioci są szczęśliwymi ludźmi" tak bardzo, że namalowałam ją razem z cytatem.

ilość na dwie porcje

1/2 320 g słoika oliwek toskańskich (w zalewie z oleju roślinnego)

1/2 pęczka pietruszki

1 ząbek czosnku

6 rzodkiewek

2 małe ogórki gruntowe

2 łyżki słonecznika

1 kubek makaronu

Makaron gotujemy do miękkości w osolonej wodzie. W wysokim naczyniu miksujemy oliwki, pietruszkę i czosnek na gładką masę, w razie potrzeby dodajemy pieprz lub sól. Tak przygotowane pesto mieszamy z makaronem i dzielimy na dwie porcję. Proponuję serwować w głębokich talerzach lub miskach. Dodajemy posiekaną w kostkę rzodkiewkę oraz ogórek, wszystko posypujemy słonecznikiem. Miłego letniego chrupania w cieniu parasola - sugeruję mrożoną herbatę lub lemoniadę do towarzystwa.

pesto z ROSZPONKI

Obiecane z przed tygodnia pesto z roszponki. Intensywnie zielone, delikatne w smaku, idealne uzupełnienie sałat czy makaronu, bardzo dobrze sprawdziło się z łazankami, suszonymi pomidorami i szpinakiem. Dobry czas na takie eksperymenty, wszystkie zioła i sałaty są świeże, pachnące i widziały słońce. Najlepiej konsumować na świeżo, kiedy kolor zachwyca a konsystencja jest zwarta. Nie polecam trzymania w lodówce dłużej niż 48h.

ilość na słoik o pojemności 200ml

2/3 opakowania roszponki (można użyć rukoli pesto będzie intensywniejsze w smaku)

2 ząbki czosnku

2 łyżki oliwy truflowej

4 łyżki słonecznika

sól morska + świeżo mielony pieprz

kilka kropli soku z cytryna dla zatrzymania koloru

Wszystkie składni blendujemy razem na gładką masę i  przedkładamy do wygotowanego słoika. Podajemy jako dip osobno albo sos w daniu. Smacznego!

TOFUPRESE

Oryginalne caprese pochodzi z Kampanii na południu Włoch. Przyrządzane jest z pokrojonej w plastry mozzarelli di buffalo i soczystych pomidorów, polane oliwą z oliwek, posypane grubo zmielonym pieprzem i udekorowane liśćmi bazylli. Symbolicznie odzwierciedla flagę Włoch. W wersji wegan proponuję ze smażonym i marynowanym w ocie balsamicznym tofu i pesto z roszponki (o którym w następnym poście). 

Jako dziecko podczas częstych włoskich wypraw caprese stanowiło moje główne pożywienie, gdy kilka lat temu zrobiłyśmy z mamą wyprawę pod hasłem "pizza w Neapolu" często gościło na naszym porannym stoliku. Prawdziwa mozzarella i pomidory "dochodzące" na słońcu to cała tajemnica tego nieskomplikowanego dania. Podczas całego naszego włoskiego rajdu szukałyśmy przykładów dobrego street artu, tu portret ze skrzynki telekomunikacyjnej we Florencji w drodze do Galerii Uffizi.

ilość na jedną lunchową porcję

1/2 kostki (ok 150g) tofu marynowanego w ocie balsamicznym

1 dojrzały pomidor malinowy

1 łyżka pesto z roszponki

1 łyżka oliwy

sól morska + świeży pieprz

+ słonecznik / roszponka / pieczywo

Tofu marynujemy dzień wcześniej w ocie balsamicznym - umieszczamy kostkę tofu w głębokim naczyniu i zalewamy octem ze szczyptą soli i pieprzu. Zamarynowane kroimy na cztery grube plastry i smażymy na złoto na oliwie. Pomidory kroimy na pięć plastrów i układamy na talerzu na zmianę z tofu. Dodajemy świeża roszponkę, pesto i słonecznik, możemy delikatnie polać oliwą truflową, solimy i pieprzymy do smaku. BUONGIORNO !

POMIDOROWE smarowidło

Tortille, pity, suchary i ciężkie chleby, do warzyw, makaronów i sałat, smarowidło do wszystkiego. Wyszły trzy słoiki pożarte w trzy dni. Szybko i smacznie. Jako baza do sosu czy główny składnik kanapek. Suszone pomidory przywołały smak słońca i Włoch, tych północnych górskich i tych południowych kalabryjskich. Pieczarki dały grzybowy posmak lasu, a rozmaryn przypomniał o nadchodzącej wiośnie. Ekspresowa realizacja w przerwie na lunch, bo zachciało mi się kanapek, obraz podsunął kolorystykę, kolor nakręcił smak, zapach stanowił pointe.

2 cebule

200 g pieczarek

20 suszonych pomidorów

4 łyżki słonecznika

3 łyżki oleju z suszonych pomidorów

3 łyżki sosu sojowego

1 łyżka ziół prowansalskich

1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu

10 listków świeżego rozmarynu (+ do kanapek)

Drobno posiekaną cebulę szklimy na oleju razem z pieczarkami, sosem sojowym, pieprzem i ziołami prowansalskimi. Smażymy na średnim ogniu ciągle mieszając, aż grzyby puszczą sok i nabiorą ciemnego koloru, a cebula złotej barwy. W wysokim naczyniu blendujemy zawartość patelni z suszonymi pomidorami, słonecznikiem i rozmarynem do uzyskania jednolitej, gładkiej masy. Studzimy i przekładamy do wygotowanych słoików. Można trzymać do tygodnia w lodówce. Na kanapkach sprawdza się świetnie jeszcze z kilkoma listkami rozmarynu albo bazylii, w wersji lunchowej zmieszałam z makaronem żytnim i świeżym szpinakiem. Pomysłów bezliku więc dla każdego jak lubi!

PESTO ZE SŁONECZNIKA z pietruszką

Pesto jest dobre do wszystkiego, na chleb i do makaronu. Odmian i smaków jest tyle, że zadowoli najbardziej wybrednych. Pesto w  wersji klasycznej alla genovese odkryła przed mną moja ukochana macocha. Co roku podczas rodzinnych nart słynęłyśmy z tego, że przez tydzień stanowiło nasz główny element pożywienia. Świeżo utarte ma intensywny smak i wspaniały energetyzujący kolor.

Dziś na warsztat poszedł słonecznik z natką pietruszki, po drodze kupiłam żytni chleb na zakwasie i potrzebowałam jakiegoś wyraźnego smarowidła. Pesto w wersji fusion wydawało mi się dobrym rozwiązaniem. Warszawa się zmienia, Powiśle jest nie do poznania, jak zamieszkałam tu kilka lat temu, było cicho i spokojnie, tylko BUW przykuwał uwagę awangardową bryłą. Nie było knajp i knajpek. Przeważali starsi ludzie i odpadające tynki na modernistycznych przedwojennych kamienicach. Teraz muzea, lodziarnie, sklepiki, Uniwersytet i apartamentowce, zaraz metro i bulwar wiślany. WOW powietrze elektryzuje, wszystko wrze, buzuje, zmienia się, w słońcu widać to jeszcze wyraźniej, formy nabierają ostrości.  Tak więc lunch z widokiem na Wisłę.

Ilość na średni słoik, w lodówce może stać do tygodnia, choć najlepsze jest na świeżo.

2 pęczki natki pietruszki

1 ząbek czosnku

4 suszone pomidory

6 czarnych oliwek

4 łyżki oleju z suszonych pomidorów

1/2 kubka słonecznika

1 łyżeczka ziół prowansalskich

pieprz czarny świeżo mielony wedle uznania oraz szczypta soli

kilka kropli soku z cytryny dla zatrzymania koloru

Wszystko miksujemy na gładką masę i przekładamy do wygotowanego słoika lub prosto na chleb/makaron/warzywa. Sugeruję świeży rozmaryn na każdą porcję w dużych ilościach :)